Тэнгэрийн орны гоо бүсгүй мэт
Танхил ялдам төрхөөрөө
Тэнцэн ядаж буй сэтгэлийг чинь
Тэр гэх юмгүй үймүүлдэг нь
Тун ч хэцүү даваа мэт санагдана.
Бүх цагт зарим санваартан
Бүтэлгүй дурлалтай учирсан байхад
Би ч гэсэн учраа л биз хэмээн
Бүдүүн зүрх гарган тэнэглэвээс
Бясалгал даяан хийхийн хэрэг юусан
Ангид орших амьдралыг сонгочихоод
Ангайж түүнрүү ширтээд байвал
Авралын зам арилж
Ангалын харанхуй нүх нээгдэнэ.
Аяа тэр нүхнээс гарах завшаан ахин олдохгүй.
Билгүүн ухаан нь тэгширсэн
Бүгдийн шалтгааныг оносон
Биеэр илтэд туулсан бясалгагч бээр
Балчигт намагт шигдэхгүй
Балайрч дэмийрэх чөлөө үгүй ажээ.
Хүүрийн газраас ургуулсан
Хүрэн улаан цэцгээр гоёж
Хүсэл тачаалын бэлгэдэл болж
Хүйс эсрэг дүрээр үзэгдэн
Хэмнэлт амьсгалыг чинь тасладаг нь
Чөтгөрийн явуулга гэмээр
Чөлөө учралгүй сэтгэл гижигдэнэ.
Үзэгдэх дүрээр ятгалаг эхэлж
Үнгэлдэх ноололдохоор удаалж
Уран үгсээр сөхрүүлж аваад
Үүссэн ариун билгүүн арилах цагт
Үнсэнд хаясан шалз шиг орхин одно тэр.
Эр эм хүмүүс эвцэлдэн орших хорвоо гэж
Энгийн хүний ухаанаар хандвал
Энгүй энэ замаар замнах хэрэг юусан билээ.
Энэлж шаналсаар л гүйцэнэ шүү дээ.
Хатуу шийдвэрээ биелэл болголгүй.
Халширан байж үзэсгэлэнд сөхөрвөл
Ханьцашгүй үнэн ном чамаас холдон
Хар шарын завсар болох бус уу.
Үнэн хэрэгтээ эсрэг хүйстэн гэж үгүй
Үгүйлэн түүнийг мөрөөсөхийн ч хэрэггүй
Үгүй хоосон түүний биед
Үүрд тачаахгүй нь мэдээж
Хүүхэн бие нь гаднаа сайхан
Хүрэлцэх мэдрэмж нь өөрт сайхан
Хүлээлст энэ сэтгэл нь
Хоосон бөгөөд мөнх бус
Зургаан эрхтэндээ тачаалыг үүсгэх нь
Зуурдын жаргал төдий атал
Зуун жил жаргах юм шиг андууравч

Зул унтрах төдийхөн хугацаанд тэр нь
Зузаан гомдол дагуулсан зовлон болдог.
Янаг амрагийн явдалд
Яасан их хүлэгдэнэ вэ бясалгагч минь
Ялгуулсан ариун Бурхадын
Ялсан түүхийг бясалгаад
Янагуухь үзлээ орхин огоорч
Үнэнийг илтэд мэдэрцгээе бясалгагчид аа!
Хамаг амьтан ойртон тачаахгүй байж тэгш амгалан орших болтугай!

Advertisements

Итгэл төгс гэрээ орхин 
Ирээдүйн Үйл үрийн үндсийг 
Илтэд таслах билгүүнтэн нь 
Эргэн төрөх зовлонгоос 
Эгнэгт салахын нэр ээ.

Утга учрыг нь олох аваас 
Угаас үнэн зам нь энэ бөгөөд
Уужим дэлхийн юмс үзэгдэл
Ургаж хагдрах жамтайг санах нь 
Уршигт нисванисаас ангижрахын нэр ээ.

Аглагийн оронд амар суух зуур
Аймшигт сэтгэл чинь чамайг 
Ахуй ертөнцрүү буцаах 
Арчаагүй бодолыг үүсгэж,
Арга чаргаа хэрэглэж эхэлнэ ээ 

Амгалан тайван сэтгэлээр 
Ажиг сэжиг дүүрэн суухад
Араас өндөлзөх чөтгөрийн 
Амьсгалын чимээ айдас төрөм байвч 
Айж эмээхгүй ажиглавал зэрэглээ төдий зүйл ээ.

Төрсөн биеийн үзэмжинд шунан
Тэнэг мунхагаар сэтгэлээ дүүргэн
Тэнүүн сайхан аглагт зорихгүй бол
Тайван амгалангаас холдох нь тэр ээ.

Хүний хүүхний цогцост шунан 
Хүлэгдэн араас нь гэлдрэх аваас
Хясалт ертөнцийн жам үйлчилж
Халуун тамын галыг өөрөө бүтээх нь тэр ээ.

Сэтгэл оюунт хүн “би” мөн хэмээн хөөрөвч
Салхи жаварлан эсгэрхийн төдийд
Сахь сэтгэл чинь хямраад
Салхи шигээ тогтворгүй болчихдог биш үү.

Оюун ухаантан мөн л юм бол
Огторгуйн салхины мөн чанар нь 
Огоот хоосон зүйл гэдгийг 
Ойлгон суугаад инээх байсан биш үү.

Хайрлах үнэн сэтгэлтэй 
Халуун зүрхэт хүн гэж хөөрөвч
Хагацхын мөчид зүрх чинь 
Хагаран бутрах шиг шаналдаг бус уу.

Үүрд хайрлах сэтгэлд чинь 
Үнэний хувь бий бол
Үлдсэн амьдралаа зориулаад
Үхсэн биеийг нь тэтгэх хэрэгтэй бус уу.

Хорвоо үнэхээр мөнх бус хэмээн
Хилэгнэн тэрхэн үедээ ухаарах боловч
Хичнээн удаан тэр тухай бодддогсон билээ
Хэнбугай нь ч үүнийг ухаарах сөхөөгүй болчихно. 

Нэг л мэдэхэд үс нь цайгаад 
Нэрийн төдий амьтан болохоороо
Нээрэн би чинь хэнсэн билээ хэмээн
Нэрэлхэж бодтроо бодох вий дээ.

Насан эрт ахуйдаа
Наашаа хэмээн буянд дуудах
Номын багш садан луугаа учран
Нэгэн насаа үр дүнтэй өнгөрөө 

Хамаг амьтан амар амгалан болох болтугай! – Бхавату Сабба Мангалан!

Stupa in Chingeltei mountain

Ариун номын утга шимийг
Амтлан суух энэ л өргөөнөө
Ахуй хүсэлт ертөнцөөс
Ангижрахуй төгөлдөр оршино.
Хутагтын амгаланд уусан
Хуялт тачаалаас ангид
Хуурмаг ертөнцийн үнэнийг
Хугасалж биеээрээ ухаарна.
Төрөлх нутгийн уулнаа
Төөрөлдсөн сэтгэлээ тогтоон суухад
Туулсан Бурхадын суу алдрыг
Тунгаан ойлгож ухаарах шиг.
Өөрийн биеийг даган мэдрэх агшинд
Өнгөлзөх элдэв бодол үгүй болж
Өнө мөнхийн амгаланд уусан
Өнгөрсөн цагийн Үйлийн үрээ устгана.

Хамаг амьтан амар амгалан болох болтугай! – Бхавату Сабба Мангалан!